NPO
NTR

Het is onheilspellend, zwart en toch hoopvol. Dit zijn de namen, de nieuwe roman van Tommy Wieringa leest als een groots, Bijbels verhaal.

Hoofdfiguur is een chef van politie in een grauwe corrupte stad in de voormalige Sovjet-Unie. Deze Pontus Beg is pas in de vijftig maar voelt de dood al naderen, vanuit zijn voeten. Hij heeft zoveel narigheid gezien,voornamelijk veroorzaakt door het mannelijk deel van de wereld, hij lijkt er genoeg van te hebben. Deze Pontus ontwikkelt zich van een vrij cynische en teleurgestelde man naar een nieuwsgierige, spirituele, wijze jood. Alleen al voor die opzienbarende ontwikkeling moet je het boek lezen.

Vluchtelingen of gelukszoekers ?
Tweede verhaallijn begint met de veelzeggende titel Naar het Westen. Een groep vluchtelingen, waaronder een kleine jongen, zoekt naar een beter bestaan en vlucht met de hulp van meedogenloze mensenhandelaren. Ze worden gedropt in de steppe en verdwalen hopeloos. Na drie seizoenen zwerven komen ze ‘mager als een riem’ en uitgeput aan in de stad van Pontus Beg. Daar kruisen de twee verhalen elkaar.

Bijbels
Dit zijn de namen’, is de eerste zin uit Exodus, het tweede Bijbelboek. Het gaat over de groep Joden die 40 jaar door de woestijn hebben gezworven, op zoek naar het beloofde land. In de roman van Wieringa zijn veel parallellen te trekken tussen de vluchtelingen van vroeger en nu.

Het goede en het kwade
Het boek schetst een vrij somber beeld van de mensheid, de meeste mensen zijn corrupt en egocentrisch, als wolven maken ze elkaar af.  Tommy Wieringa toont  een wereld op zijn einde… en toch eindigt het boek hoopvol en kan ik iedereen aanraden deze prachtige, gelaagde roman te lezen.
Helena Hilgerdenaar